غروب مو

 سرمربی پرتغالی به قدری جام کسب کرده و آنقدر آیکونیک هست که همین حالا هم اگر از این شغل کنار برود، تا ابد سوژه جذاب‌ترین برنامه‌های تلویزیونی خواهد بود. قسمت ناراحت کننده قصه دقیقا همین است که او انگار به همین پایان راه نزدیک شده و بهتر است به شمارش جام‌هایش بپردازد و خاطرات رختکن‌هایش را بازگو کند؛ درست مثل یک پیرمرد بازنشسته.

مورینیو برای هفتمین بار در دوران حرفه‌ای خود اخراج شد. بعد از شکست یک بر صفر برابر بنفیکا و ناکامی در راه رسیدن به لیگ قهرمانان اروپا برای شانزدهمین سال متوالی، مدیران فنرباغچه تصمیم گرفتند با آقای خاص قطع همکاری کنند. اقدامی که بیش از ۹‌میلیون یورو برای مدیران تیم ترکیه‌ای آب می‌خورد اما به قدری از این ناکامی سرخورده هستند که برایشان مهم نیست تا این اندازه بریز و بپاش کنند. با وجود نایب قهرمانی فصل گذشته در سوپرلیگ ترکیه، حذف از لیگ اروپا در یک هشتم نهایی و کنار رفتن از جام حذفی در یک‌چهارم نهایی، یکی از دلایل اصلی که مورینیو فصل جدید را هم روی نیمکت فنرباغچه شروع کرد همین غرامت سنگینی بود که او و دستیارانش در صورت اخراج باید دریافت می‌کردند.

حالا اما خیلی زود قصه مو در استانبول به پایان رسیده و او برای دومین بار در دوران مربیگری، بدون کسب جام از یک تیم خداحافظی می‌کند. اتفاقی که پیش‌تر فقط در تاتنهام رخ داده بود که وی شب فینال جام اتحادیه شغلش را از دست داد. از همه نظر تصمیم به کار در فنرباغچه، دوران حضور و نحوه ترک این تیم برای سرمربی سرشناس پرتغالی یک شکست تمام عیار بود.

او در ۶۲ بازی هدایت زردها به عهده داشت که کمترین تعداد مربیگری‌اش در یک باشگاه است و حالا باید دوباره خانه نشین شود. مطابق انتظار از اسماعیل کارتال به عنوان گزینه اصلی جانشینی مورینیو اسم برده شده چرا که سرمربی سابق پرسپولیس اسطوره باشگاه و یکی از گزینه‌های بالقوه همیشگی هدایت فنرباغچه محسوب می‌شود. شاید این اتفاق به زودی در ترکیه رخ دهد اما آینده مورینیو کجا خواهد بود؟ شاید در انتهای جاده و همین پسرفت در کشورهای سطح پایین‌تر اروپایی؛ غروبی که حتی دشمنانش هم حاضر به تماشای آن نبوده و نیستند…